Apabila Mursyidul Am PAS sendiri, Datuk Hashim Jasin, terpaksa turun padang untuk memujuk Tan Sri Muhyiddin Yassin, hakikatnya amat jelas bahawa Perikatan Nasional sedang berdepan krisis kepimpinan yang serius dan PAS gagal mengawalnya. Ini bukan lagi rundingan biasa tetapi langkah kecemasan bagi menyelamatkan sebuah gabungan yang mula retak dari dalam.
Lebih memalukan, usaha memujuk tersebut tidak digerakkan oleh tokoh eksekutif PAS yang kononnya mahu diangkat sebagai pemimpin nasional PN termasuk Menteri Besar Terengganu, Ahmad Samsuri Mokhtar. Sedangkan sebelum ini wujud perancangan tersusun untuk menobatkan Samsuri sebagai Pengerusi PN, realitinya beliau langsung tidak mampu menjadi faktor penyatu. Calon “poster boy” PAS akhirnya gagal sebelum sempat diuji.
Pendirian parti-parti komponen PN yang menegaskan hanya presiden parti masing-masing layak menjadi Pengerusi PN mendedahkan satu perkara yang pahit untuk ditelan PAS, pengaruh mereka ditolak secara terbuka. Ini bukan soal teknikal perlembagaan gabungan tetapi mesej politik yang keras bahawa PAS tidak dipercayai untuk memimpin PN.
Hakikatnya, PAS kalah dalam pertempuran dalaman ini. Gagal melantik calon sendiri, gagal memaksakan kehendak politik dan akhirnya terpaksa akur bahawa jawatan paling penting dalam gabungan itu hanya boleh dipegang oleh Muhyiddin Yassin. Bukan kerana kekuatan Muhyiddin semata-mata tetapi kerana PAS dilihat sebagai risiko yang terlalu besar untuk kestabilan PN.
Ironinya, semua kekalutan ini berlaku sebelum PN berdepan cabaran sebenar iaitu pilihan raya, ekonomi negara, kos sara hidup dan pentadbiran. Isu paling asas, iaitu siapa mengetuai gabungan, sudah pun gagal dimuktamadkan tanpa campur tangan kepimpinan tertinggi PAS.
PN sering mendakwa mereka mewakili “majoriti Melayu”, namun realiti politik menunjukkan PAS sendiri terpaksa tunduk kepada kehendak rakan gabungan termasuk GERAKAN dan tokoh-tokoh bukan Melayu demi memastikan PN tidak berpecah. Ini bukan fitnah tetapi hakikat kuasa dalam PN yang semakin jelas, PAS tidak dominan malah terikat.
Belum apa-apa, PN sudah ‘checkmate’ diri sendiri. Jika kepimpinan asas pun bercelaru, dipenuhi rundingan belakang tabir dan krisis kepercayaan, persoalan yang wajar ditanya ialah adakah gabungan yang gagal menguruskan diri sendiri ini benar-benar layak diberi mandat untuk mentadbir sebuah negara?
Comments
Post a Comment